Á vitjan:o)

Í dag hava vit verið við mammu og vitja Anniku, Jan, Steffan og Johan (men hann var ikki heima). Ímeðan fekk babba frið heima til at skrivaði uppgávu. Vit hugnaðu okkum ordiliga har og tímdu slettis ikki at sova. Tað var so deiligt, tí har var allatíðina onkur sum tímdi at bera, næna og práta við okkum. Annika, hon ordiliga forkelar okkum og mammu:o) Mamma nýtti at sleppa at eta ein døgura uttan at skulla reisa seg 1000 ferðir og enda við at eta kaldan mat:o)


Annika eigur eina so fína plantu. Vit hugdu báðir tveir alla tíðina eftir henni.


Steffan og Uni. Steffan dugir so væl at halda okkum. Hann fer heilt sikkurt at læra okkum at sparka fótbólt tá vit vera størri:o)


Annika tímir so væl at bera okkum:o)