Nú eru vit blivnir so stórir og vilja hava so nógv at eta, at mamma klárar ikki ordiliga at fylgja við fyri tíðina. So tey síðstu kvøldini hava vit fingið fløsku um kvøldi. Tá vit vóru lítlir ótu vit ikki so nógv, og tá frysti mamma eina rúgvu av mjólk niður, sum hon hevði pumpa út og tað mjólkina fáa vit so nú. Snilt:o)


Rógvi:o)


Uni:o)


Uni og Rógvi:o) Vit eru oftani í góðum lag, vit smíla, práta og siga agøø. Nú eitt kvøldið byrjaði Uni at hyggja at Rógva. Eftir eina løtu byrjaði hann at práta og smíla til hann. So fekk Rógvi eisini eyga uppá Una og teir lógu so fittir og prátaðu við hvønn annan. Hetta er aldrin hent fyrr og tað var so fitt:o)


og Uni og Rógvi aftur:o)


Rógvi og mamma:o)