Í kvøld málaðu vit við fingramáling fyri aðruferð og tað gekk NÓGV beturi enn fyrstuferð... inntil Rógvi líka skuldi gnýggja eyga og hettar var úrtlitið.


Babba fekk turka næstan alt vekk, so nú sær tað bara út sumum eg havi eitt sindur av grønum eygnaskugga á einum eyga:o)


Annars so dugi eg so væl at tosa nú. Eg taki alt upp aftur sum mamma og babba siga. Eg sigið eisini okkurt á donskum. Tá eg skal í klæðir sigið eg "ha på". Tá eg síggið mjólkapakkan ( við eini kúgv á) á borðinum, sigið eg "ko", mamma svarar aftur "ja, hattar er ein KÚGV" og eg sigið aftur "ko" og soleiðis koyrir tað aftur og fram í eina løtu inntil mamma ikki tímir meira. Eg dugi eisini at siga kúgv, men ko er nokk nemmari at siga. Baði eg og Uni eru eisini byrjaðir at syngja, tað ljóðar so fitt:o)